ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΑΙΤΗΜΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΘΕΑΤΡΟΥ & ΖΩΝΤΑΝΩΝ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

10.03.2026

Ως σωματεία εργαζόμενων τεχνικών στο θέατρο και στις ζωντανές οπτικοακουστικές εκδηλώσεις, συμπαραστεκόμαστε στα υπόλοιπα σωματεία εργαζόμενων στην Τέχνη και τον Πολιτισμό και στο αίτημα για απόσυρση του παρόντος νομοσχεδίου για την ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών και επανακατάθεσή του με ριζική τροποποίηση.


Συμμεριζόμαστε τους αγώνες των καλλιτεχνικών σωματείων για μια σχολή παραστατικών τεχνών που θα παρέχει ουσιαστική διαβάθμιση, επαγγελματική και ακαδημαϊκή, των ήδη υπαρχουσών καλλιτεχνικών σχολών, δημόσιων και ιδιωτικών και θα απαντά στα διαχρονικά αιτήματα του κλάδου για πλήρη πανεπιστημιακή καλλιτεχνική εκπαίδευση, ενάντια σε οποιαδήποτε μορφή υποβάθμισης και υπέρ μιας δίκαιης επαγγελματικής αναγνώρισης των πτυχίων και αξιοπρεπούς εκπαίδευσης για εργασία.


Ταυτόχρονα, ως εργαζόμενοι/ες τεχνικοί, θέτουμε και εμείς ένα διαχρονικό αίτημα του κλάδου μας για την δημιουργία τμήματος τεχνικών στο θέατρο και τις ζωντανές οπτικοακουστικές εκδηλώσεις. Μέχρι τώρα η εικόνα της εκπαιδευτικής διαδικασίας των τεχνικών είναι κατακερματισμένη σε διάσπαρτα τμήματα, χωρίς ουσιαστική επαγγελματική αναγνώριση.


Παραθέτουμε την κοινή επιστολή μας προς τα Υπουργεία Παιδείας και Πολιτισμού, με την οποία και ζητάμε την ύπαρξη ενός πανεπιστημιακού τμήματος ή ανεξάρτητης σχολής τεχνικών θεάτρου και ζωντανών οπτικοακουστικών εκδηλώσεων, που θα επικεντρώνεται στο σύγχρονο τοπίο του τεχνικού τομέα των παραστατικών τεχνών και θα παρέχει πανεπιστημιακή εκπαίδευση και αναγνώριση.


Ακολουθεί η κοινή επιστολή:


Σωματείο Ελλήνων Τεχνικών Θεάτρου
Σωματείο Τεχνικών Απασχολούμενων σε Ζωντανές Οπτικ/ές Εκδηλώσεις
Σωματείο Εργαζόμενων Εθνικού Θεάτρου
Σωματείο Τεχνικού Βοηθητικού και Λοιπού Προσωπικού Ε.Λ.Σ.
Σωματείο Εργαζόμενων Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
Σύλλογος Εργαζόμενων στο Κρατικό Θέατρο Β. Ελλάδος Π.Φ Προσωπικού
Σωματείο Εργαζόμενων Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών
Σωματείο Εργαζόμενων στο Θέαμα, την Ψυχαγωγία, τον Πολιτισμό
 
Αθήνα, 10/03/2026
 
Προς:     Υπουργό Παιδείας, κυρία Σοφία Ζαχαράκη
Υπουργό Πολιτισμού, κυρία Λίνα Μενδώνη


Κυρίες Υπουργοί,


Με την παρούσα επιστολή θα θέλαμε να σας τεκμηριώσουμε τις θέσεις μας για την δημιουργία ενός συμπαγούς και ορθά δομημένου πλαισίου εκπαίδευσης των τεχνικών στο θέατρο και τις ζωντανές οπτικοακουστικές εκδηλώσεις, καθώς κρίνουμε κρίσιμο να παρθεί μια τέτοια πρωτοβουλία μαζί με το παρόν νομοσχέδιο, ενώ παράλληλα θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε για το εργασιακό πλαίσιο των εργαζόμενων τεχνικών.
Οι πολιτιστικές και δημιουργικές δραστηριότητες κατέχουν σημαντική θέση στη σύγχρονη οικονομία των πόλεων και συμβάλλουν στη διαμόρφωση του αστικού τοπίου. Στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη παρατηρείται διαχρονικά έντονη συγκέντρωση πολιτιστικών δραστηριοτήτων, το σημαντικότερο τμήμα των οποίων  αποτελούν οι παραστατικές τέχνες, τα θέατρα και οι μουσικοί χώροι, η δυναμική αύξηση των οποίων αποτελεί χαρακτηριστικό των δύο τελευταίων δεκαετιών. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι θεατρικές σκηνές στην Αθήνα αυξήθηκαν κατά 153% κατά την περίοδο 2000-2014,  ενώ το πλήθος των θεατρικών σκηνών της πρωτεύουσας για το έτος 2017 ανερχόταν στις 152. Σήμερα οι θεατρικές σκηνές έχουν περάσει κατά πολύ τις 200 σε αριθμό. Οι ανακαινίσεις και οι ανακατασκευές παλαιών θεάτρων και η δημιουργία νέων χώρων έχουν διαμορφώσει ένα ιδιαίτερο και ισχυρό κλάδο, αυτόν των θεαμάτων.


Το θεατρικό τοπίο, αποτελείται σε μεγάλο ποσοστό από μικρές θεατρικές σκηνές χωρητικότητας έως 200 θέσεων οι οποίες έκαναν, στην πλειοψηφία τους, την εμφάνισή τους μετά το 2000, ταυτόχρονα με τα θέατρα μεσαίας και μεγάλης χωρητικότητας (400 και άνω θέσεων) να αναπτύσσονται με γοργούς ρυθμούς. Παράλληλα, στην Αθήνα υπάρχουν αρκετά μεγάλα θέατρα χωρητικότητας μεγαλύτερης των 1.000 θεατών. Η κατασκευή των νέων θεατρικών σκηνών (Christmas Theater, Tae Kwon Do, Badminton κ.α.) φανερώνει το έλλειμμα που υπήρχε σε χώρους ικανούς να φιλοξενήσουν μεγάλες παραγωγές, καθώς με εξαίρεση  το θέατρο «Παλλάς» το οποίο κατασκευάστηκε το 1932, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το οποίο ξεκίνησε το 1990 και το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης που ξεκίνησε το 1995, δεν υπήρχαν, πριν το 2005, θέατρα ανάλογης χωρητικότητας. Αξίζει να σημειωθεί, ως ένδειξη της θεατρικής δραστηριότητας ότι το 2018, μόνο στην Αθήνα, πραγματοποιήθηκαν 280 παραστάσεις. Κατά τη θερινή σεζόν τα θεάματα μεταφέρονται σε πολύ μεγαλύτερους ανοιχτούς χώρους, αρχαία ή σύγχρονα θέατρα και συναυλιακούς χώρους, όπου συνήθως οι απαιτήσεις πολλαπλασιάζονται, καθώς απαιτείται το σχεδόν καθημερινό στήσιμο και ξεστήσιμο των εγκαταστάσεων.


Ταυτόχρονα, στο χώρο της μουσικής τα τελευταία χρόνια, τα εγχώρια μουσικά φεστιβάλ μεγαλώνουν, αυξάνονται και πληθαίνουν. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιευθήκαν (Οκτώβριος 2025) στο alive.gr, στο μεγαλύτερο μουσικό φεστιβάλ της Ελλάδας, τα τελευταία 10 χρόνια έχουμε:


·   1εκ θεατές
·    100 χιλιάδες ξένοι επισκέπτες
·    7.000 + ημερομίσθια κατά την προετοιμασία και διοργάνωση
·    Εκατοντάδες νέες θέσεις εργασίας
·    Δεκάδες Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες κ.α.

 
Παράλληλα, περισσότερες διεθνείς περιοδείες έχουν ως βασικό πλέον σταθμό την χώρα μας. Αυτό απαιτεί όλα τα επαγγέλματα που σχετίζονται με το ζωντανό θέαμα  να βρίσκονται σε υψηλό επίπεδο,  ικανό να τους κάνει να δουλεύουν εκτός συνόρων, παρόλο που βασίζεται κυρίως στην εμπειρική γνώση.


Στο σχεδιασμό και στην υλοποίηση μιας ζωντανής εμφάνισης (θεατρική παράσταση,   συναυλία-μουσική παράσταση ή παρόμοια  πολιτιστική εκδήλωση) συμμετέχουν σκηνοθέτες σκηνογράφοι, ηθοποιοί, καλλιτέχνες, χορογράφοι, αλλά και το τεχνικό προσωπικό όπως τεχνικοί ήχου, χειριστές κονσόλας ήχου, τεχνικοί φωτισμού, χειριστές κονσόλας φωτισμού, μηχανικοί σκηνής, φροντιστές-κατασκευαστές, ηλεκτρολόγοι, χειριστές  εικόνας και οπτικοακουστικών μέσων, υπεύθυνοι σκηνής/ οδηγοί (stage manager) και μια σειρά ειδικότητες που καταγράφονται παρακάτω:

Τμήμα Παραγωγής:


Διεύθυνση και εκτέλεση παραγωγής: Είναι ο οργανωτικός και διοικητικός συντονιστής της παραγωγής εν γένει από την έναρξη της προετοιμασίας ως την ολοκλήρωση της παραγωγής. Είναι υπεύθυνος για την εκτέλεση του προϋπολογισμού και του απολογισμού δαπανών.
Υπεύθυνος σκηνής - οδηγός (stage manager):  Συντονίζει τις εργασίες επί της σκηνής κατά την διάρκεια των προβών, παρέχει οργανωτική και πρακτική υποστήριξη στους συντελεστές, στους καλλιτέχνες και τους τεχνικούς, επίσης έχει την ευθύνη για την έναρξη και την ομαλή ροή κατά τη διάρκεια των δοκιμών και των παραστάσεων.
 
Τμήμα Φωτισμού:


Σχεδιαστής φωτισμού: Είναι αυτός που αναλαμβάνει τον σχεδιασμό για την τοποθέτηση του εξοπλισμού φωτισμού, όσον αφορά το συντελεστικό κομμάτι του φωτισμού, ώστε να είναι λειτουργικός για την εκάστοτε εκδήλωση-παράσταση και αποτελεσματικός όσον αφορά το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.
Τεχνικός φωτισμού: Είναι ο τεχνικός που πραγματοποιεί την τεχνική εγκατάσταση, σύνδεση, λειτουργία, απεγκατάσταση και αποθήκευση του φωτιστικού εξοπλισμού. Λειτουργεί με ασφάλεια και μετέχει στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα υπό την καθοδήγηση του σχεδιαστή φωτισμού (έχει αποσταλεί το τελικό επαγγελματικό περίγραμμα του τεχνικού φωτισμού ζωντανών οπτικοακουστικών εκδηλώσεων από το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ στον ΕΟΠΕΠ).
Χειριστής κονσόλας φωτισμού: Είναι ο τεχνικός που αναλαμβάνει τον προγραμματισμό και τον χειρισμό της κονσόλας φωτισμού κατά την διάρκεια της προετοιμασίας, των προβών και της παράστασης-συναυλίας-εκδήλωσης.
Χειριστής προβολέα παρακολούθησης (follow spot operator): Είναι ο τεχνικός που χειρίζεται τον προβολέα παρακολούθησης κατά την διάρκεια των προβών και της παράστασης-συναυλίας-εκδήλωσης.
Ηλεκτρολόγος θεάτρου: Είναι ο τεχνικός που αναλαμβάνει την σωστή ρευματοδότηση του εξοπλισμού φωτισμού αλλά και λοιπών στοιχείων που είναι απαραίτητα για την πραγματοποίηση της παράστασης-συναυλίας-μουσικής εκδήλωσης. Συμμετέχει στην υλοποίηση του φωτιστικού πλάνου που του παραδίδει ο φωτιστής της εκάστοτε παράστασης πάντοτε υπό τις οδηγίες και διευκρινήσεις του φωτιστή του έργου, τοποθετεί τα φωτιστικά σώματα που αφορούν στον θεατρικό φωτισμό, έχει την επίβλεψη, τον έλεγχο, τη συντήρηση και την επισκευή αυτών καθώς και την ευθύνη της λειτουργίας των φωτισμών κατά τη διάρκεια της παράστασης.
 
Τμήμα Ήχου:


Σχεδιαστής ήχου: Είναι ο τεχνικός που αναλαμβάνει τον σχεδιασμό για την τοποθέτηση του εξοπλισμού ήχου, όσον αφορά το συντελεστικό κομμάτι του ήχου, ώστε να είναι λειτουργικός για την εκάστοτε εκδήλωση-παράσταση και αποτελεσματικός όσον αφορά το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.
Τεχνικός ήχου: Είναι ο τεχνικός που εγκαθιστά, απεγκαθιστά, φροντίζει για την καλή λειτουργία και συντηρεί τον εξοπλισμό ήχου ώστε να πραγματοποιηθεί μια ζωντανή εκδήλωση-θεατρική παράσταση-συναυλία. Ασχολείται με εργασίες μικροφωνικών και  μεγαφωνικών εγκαταστάσεων, αποκατάστασης μικρών βλαβών, συντήρησης μηχανημάτων ήχου και οπτικοακουστικών συστημάτων και είναι υπεύθυνος για την αναπαραγωγή και επεξεργασία ήχου και video και για την εξυπηρέτηση των οπτικοακουστικών αναγκών των παραστάσεων.
Ηχολήπτης -Χειριστής κονσόλας ήχου: Χειρίζεται την κονσόλα/ες ήχου ώστε να πραγματοποιηθεί μια ζωντανή εμφάνιση και να έχει το απαραίτητο αποτέλεσμα ενός πολιτιστικού δρώμενου.
 
Τμήμα Εικόνας - Οπτικών Μέσων:


Visual Creator: Είναι ο τεχνικός που αναλαμβάνει την δημιουργία του περιεχομένου αλλά και μεριμνά για τον σχεδιασμό της τοποθέτησης του εξοπλισμού εικόνας κι όσον αφορά το συντελεστικό κομμάτι της εικόνας και των οπτικοακουστικών μέσων.
Τεχνικός εικόνας - οπτικοακουστικών μέσων: Είναι ο τεχνικός που εγκαθιστά, απεγκαθιστά, φροντίζει για την καλή λειτουργία και συντηρεί τον εξοπλισμό εκόνας-οπτικοακουστικών μέσων ώστε να πραγματοποιηθεί μια ζωντανή εκδήλωση-θεατρική παράσταση- συναυλία
Χειριστής εικόνας - οπτικοακουστικών μέσων: Χειρίζεται την κονσόλα εικόνας-οπτικοακουστικών μέσων ώστε να πραγματοποιηθεί μια ζωντανή εμφάνιση και να έχει το απαραίτητο αποτέλεσμα ενός πολιτιστικού δρώμενου
 
Τμήμα Σκηνής - Κατασκευών:


Κατασκευαστής - τεχνίτης σκηνικών κατασκευών και αντικειμένων: Είναι ο τεχνικός που με βάση τα σχέδια του εκάστοτε σκηνογράφου είναι υπεύθυνος για την κατασκευή σκηνικών και αντικειμένων για την προετοιμασία, το «στήσιμο» και γενικά τις ανάγκες των θεατρικών έργων.
Ζωγράφος - επεξεργαστής ειδικών σκηνικών κατασκευών - γλύπτης: Είναι ο τεχνικός που σε συνεργασία με τον σκηνογράφο και με βάση τα σχέδια του εκτελεί ζωγραφική, γλυπτική και χρωματισμούς με υλικά όπως πολυεστέρα, πολυουρεθάνη, φελιζόλ, διαλύτες κ.α.
Κατασκευαστής: είναι ο τεχνικός που με βάση τα σχέδια του εκάστοτε σκηνογράφου είναι υπεύθυνος για την κατασκευή σκηνικών και επίπλων για τις ανάγκες των έργων, δουλεύοντας όλα τα υλικά που μπορεί να προκύψουν (ξύλο, σίδερο, πλαστικό, ύφασμα κ.α.).
Μηχανικός σκηνής: Είναι υπεύθυνος, σε συνεργασία με τον σκηνογράφο, για την τοποθέτηση των σκηνικών της παράστασης και έχει την ευθύνη για την επίβλεψη και την ομαλή λειτουργία της σκηνής κατά τη διάρκεια των δοκιμών και των παραστάσεων καθώς και τον σωστό και ασφαλή χειρισμό των μηχανισμών της σκηνής (αλλαγές σκηνικών, συντήρηση και επισκευή σκηνικών, λειτουργία της αυλαίας,  των βαγονιών σταγκονιών και της μπούκας).  
Φροντιστής - κατασκευαστής: επιμελείται, σε συνεργασία με τον σκηνογράφο, την προμήθεια των υλικών και αντικειμένων του φροντιστηρίου, την κατασκευή των ειδών φροντιστηρίου, την παραλαβή, απόδοση ή επιστροφή υλικών που χρησιμοποιούνται στις παραστάσεις καθώς και την συντήρηση και αποθήκευσή τους. Παράλληλα είναι υπεύθυνος για την σκηνική λειτουργία των φροντιστηριακών ειδών κατά τη διάρκεια των παραστάσεων. Εργάζεται είτε στη σκηνή, είτε σε εργαστήριο ή και στα δύο.  
Τεχνικός ικριωμάτων: Είναι ο τεχνικός που εγκαθιστά, απεγκαθιστά και συντηρεί τα ικριώματα (truss support), σκαλωσιές τυποποιημένης μορφής, μοτέρ κτλ., που σχετίζεται κυρίως με το συναυλιακό κομμάτι των παραγωγών σε εξωτερικούς χώρους, αλλά και σε οποιοδήποτε άλλο χώρο.
Εναερίτης - rigger: Είναι ο τεχνικός που εργάζεται σε ύψος στο τμήμα της κατασκευής των ικριωμάτων και της σκηνής. Επίσης συνεργάζεται με το τμήμα του φωτισμού και του ήχου όταν χρειάζεται εργασία σε μεγάλο ύψος.


Τμήμα Ένδυσης - Κοστούμια:


Ράπτρια/ης: είναι η/ο τεχνικός που σε συνεργασία με τον ενδυματολόγο, και με βάση τα σχέδια ή/και τις μακέτες της παράστασης, κατασκευάζει τα κοστούμια της παράστασης, ράβει, βάφει, μεταποιεί ή διορθώνει τα κοστούμια του βεστιαρίου.
Ενδύτρια/ης: Είναι η/ο τεχνικός που βοηθάει τους καλλιτέχνες να ντυθούν (αλλαγές) πριν και κατά τη διάρκεια της παράστασης. Φροντίζει για την καλή κατάσταση, συντήρηση και καθαρισμό των κοστουμιών της παράστασης.
Κομμωτής, Περουκιέρης, Μακιγιέρ: είναι ο/η τεχνικός που συνεργάζεται με τον σκηνοθέτη, σκηνογράφο, ενδυματολόγο και χορογράφο της εκάστοτε παράστασης, και είναι υπεύθυνος ανά ειδικότητα με τις εξής αρμοδιότητες:
Ο Κομμωτής/ρια βοηθάει τους ηθοποιούς να φορέσουν περούκες, μουστάκια, γένια, φαβορίτες και  γενικά το styling-χτένισμα των καλλιτεχνών κατά τη διάρκεια των δοκιμών και των παραστάσεων.
Ο Περουκιέρης είναι υπεύθυνος για τις κατασκευή και συντήρηση των περουκών, κατασκευών σπέσιαλ εφέ κτλ.
Ο Μακιγιέρ -Μακιγιέζ βοηθάει στην διαμόρφωση του μακιγιάζ και των σπέσιαλ εφέ στους καλλιτέχνες, κατά τη διάρκεια των φωτογραφίσεων, δοκιμών, προβών και των παραστάσεων/γυρισμάτων.
 
Σε αντιδιαστολή με το καλλιτεχνικό προσωπικό που συμμετέχει στις θεατρικές παραγωγές και το οποίο αποτελείται από απόφοιτους κρατικών ή ιδιωτικών δραματικών και καλλιτεχνικών σχολών, το τεχνικό προσωπικό που εργάζεται στις θεατρικές σκηνές δεν έχει, στην πλειοψηφία του, λάβει καμία σχετική επαγγελματική ή τεχνική  εξειδίκευση, λόγω της πλήρους απουσίας οργανωμένου και συστηματικού σχετικού πλαισίου επαγγελματικής εκπαίδευσης. Οι περισσότεροι τεχνικοί στο Θέαμα Ακρόαμα εκπαιδεύονται μόνοι τους και υπό την καθοδήγηση συνήθως των παλαιότερων τεχνικών, παρότι ο αριθμός τους είναι εξαιρετικά σημαντικός. Η ανάγκη όμως για όλο και πιο καινοτόμα τεχνολογικά, φαντασμαγορικά θεάματα δημιουργούν και την ανάγκη για συνεχή ανάπτυξη και εκπαίδευση των τεχνικών σε θεωρητική και πρακτική γνώση, ώστε να εξελίσσονται διαρκώς με δεξιότητες και συμπεριφορές. Είναι μεγάλο το έλλειμμα στην εκπαίδευση τεχνικών θεάτρου και ζωντανών οπτικοακουστικών εκδηλώσεων, σε αντίθεση με τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης που έχουν αναπτύξει δικές τους εκπαιδευτικές δομές και διαδικασίες με αποτέλεσμα αρκετοί από την Ελλάδα να αναζητούν την γνώση στο αντικείμενο τους, στο εξωτερικό. 


Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, κατά το χρονικό διάστημα 2016-2017, από το σύνολο των 5.180 ατόμων που απασχολούνταν σε θέατρα, μόλις τα 2.280 ανήκαν στο καλλιτεχνικό προσωπικό, καθώς 1.826 άτομα ανήκουν στο υπόλοιπο προσωπικό το οποίο αποτελείται από εργάτες,  τεχνικούς και ταξιθέτριες/τες, ενώ τέλος, 1.074 άτομα εργάζονταν ως διοικητικό προσωπικό. Σύμφωνα με την ίδια πηγή και με βάση στοιχεία τα οποία συλλέγονται σε ετήσια βάση, από το 2006 είναι εμφανής η σταθερή και σημαντική αύξηση του αριθμού των τεχνικών που απασχολούνται στις θεατρικές σκηνές. Ανάλογη είναι η κατάσταση όσο αφορά τους τεχνικούς στις μουσικές σκηνές και ζωντανών οπτικοακουστικών εκδηλώσεων.
Αφενός η ανάγκη εκπαίδευσης είναι ιδιαίτερα επιτακτική για τα εν λόγω επαγγέλματα, αφετέρου, οι δυνατότητες δια βίου μάθησης είναι εξαιρετικά περιορισμένες για λόγους που άπτονται των δομικών χαρακτηριστικών και των ιδιαιτεροτήτων των επαγγελμάτων του χώρου του θεάματος-ακροάματος.


Η αμειβόμενη εργασία στον χώρο του θεάματος και του ακροάματος συμπεριλαμβάνει αφενός την μισθωτή εργασία με την μορφή συμβάσεων ορισμένου και αορίστου χρόνου και αφετέρου την ανεξάρτητη εργασία η οποία διέπεται από ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Για την δεύτερη αυτή κατηγορία εργαζομένων, σε αντιδιαστολή με όσα ισχύουν για τις υπόλοιπες κατηγορίες αυτοαπασχολούμενων, και σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 4 του ν. 1296/1982 οι εργοδοτικές εισφορές βαρύνουν τον εργοδότη και όχι τον απασχολούμενο. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία τα οποία προκύπτουν από τα εγγεγραμμένα μέλη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας εργαζομένων Θεάματος Ακροάματος, μόλις το 12% των συνολικών εγγεγραμμένων μελών της προέρχονται από επιχειρησιακά σωματεία, ενώ το υπόλοιπο 88% προέρχεται από κλαδικά σωματεία, γεγονός που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ανεξάρτητη εργασία στο χώρο του θεάματος και του ακροάματος αποτελεί τον πιο συνηθισμένο τρόπο απασχόλησης.


Παράλληλα, οι παραγωγές, από τη φύση τους έχουν προσωρινό χαρακτήρα. Για το λόγο αυτό, η επαγγελματική σταδιοδρομία χαρακτηρίζεται από διαδοχή θέσεων εργασίας περιορισμένης διάρκειας. Κατά συνέπεια η εργασιακή σχέση η οποία διαμορφώνεται είναι ιδιότυπη και είναι απόλυτα συνηθισμένο φαινόμενο η σύναψη εργασιακής σχέσης με πλήθος εργοδοτών κατά την διάρκεια του ημερολογιακού έτους, ενώ οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου δεν υπερβαίνουν σε διάρκεια, στην πλειοψηφία τους, τους τρείς με  έξι μήνες.


Για όλους τους παραπάνω λόγους, η εργασία στον χώρο του Θεάματος και του Ακροάματος χαρακτηρίζεται από μια ιδιαίτερη επισφάλεια και τα διαστήματα αμειβόμενης εργασίας και μη αμειβόμενης εναλλάσσονται διαρκώς, χωρίς απαραίτητα να υπάρχουν εισοδήματα από επιδότηση της ανεργίας. Ως αποτέλεσμα αυτών, η πολυαπασχόληση και η ετεροαπασχόληση για βιοποριστικούς λόγους αποτελούν εξαιρετικά συχνό φαινόμενο. Οι εργαζόμενοι στον κλάδο του Θεάματος και του Ακροάματος βρίσκονται σε μία κατάσταση συνεχούς εγρήγορσης, σε μια διαρκή αναζήτηση εργασίας και σε μια συνεχόμενη διαδικασία προώθησης της δουλειάς τους και απόδειξης της τεχνικής τους επάρκειας.


Και ενώ μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η επικαιροποίηση των γνώσεων και των δεξιοτήτων αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την απασχόληση, η απασχόληση υπό το καθεστώς της ανεξάρτητης εργασίας ή και των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη την πρόσβαση στην δια βίου μάθηση και στην επικαιροποίηση γνώσεων και δεξιοτήτων.


Τέλος, είναι χρήσιμο να θίξουμε το γεγονός ότι ένας εργαζόμενος/μια εργαζόμενη στο θέατρο ή στις ζωντανές οπτικοακουστικές εκδηλώσεις, προσλαμβάνεται για εργασία πολλές φορές μέσω προσωπικών σχέσεων, χωρίς αξιολόγηση των δεξιοτήτων, προκειμένου να κριθεί αν είναι κατάλληλος/-η για να ενταχθεί οργανικά στην υπάρχουσα ομάδα. Αυτό φέρει ως συνέπεια να αλλοιώνεται δημιουργικά η ομάδα και να επηρεάζεται αρνητικά το πλεονέκτημα της εμπειρίας. Κινητήριος δύναμη, σε μεγάλο βαθμό, για να εισέλθει κάποιος σε αυτόν τον τομέα, είναι η ανεργία.


Η δυνατότητα να εφοδιαστούν οι τεχνικοί των θεαμάτων με γνώσεις και δεξιότητες σε πεδία και θεματικές όπως, η ιστορία τέχνης, η ιστορία θεάτρου, η σκηνογραφία, η θεωρία ήχου, οι βασικές αρχές φωτισμού, οι αρχές ελέγχου φωτισμού και εξοικονόμησης ενέργειας, η ηλεκτρολογική εγκατάσταση και ο φωτισμός θεάτρου, η διαχείριση έργων και η διαχείριση  προμηθειών, η επεξεργασία  και η αναπαραγωγή βίντεο και ήχου, η δημιουργία και ο χειρισμός ειδικών εφέ, τα υλικά και οι τεχνικές μικροκατασκευών, οι  τεχνικές ασφαλείας όπως ασφάλεια και κρέμασμα βαρέων αντικειμένων, η εργασία σε ύψος, η ασφαλής πρόσδεση αντικειμένων και σκηνικών, πυροπροστασία, ηλεκτρικός κίνδυνος, η διαχείριση κρίσεων και κοινού, θα μπορούσε να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην μείωση της εργασιακής επισφάλειας. Επίσης θα συνέβαλε καθοριστικά στην πρόληψη συμβάντων που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια των εργαζομένων, των καλλιτεχνών και του κοινού.


Εν κατακλείδι, το επάγγελμα των τεχνικών στο θέατρο και τις ζωντανές οπτικοακουστικές εκδηλώσεις στερείται οργανωμένου και συστηματικού πλαισίου επαγγελματικής εκπαίδευσης, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζει και την ίδια την μη ομαλή φύση της δουλειάς, ως προς το εργασιακό ωράριο και την περιοδικότητα απασχόλησης.


Ζητάμε την εκπλήρωση του αιτήματός μας για ίδρυση Τμήματος Τεχνικών Θεάτρου και Ζωντανών Οπτικοακουστικών Εκδηλώσεων. Το Τμήμα αυτό μπορεί να υπάρξει είτε με τη μορφή ανεξάρτητης σχολής είτε παρουσίας εντός ήδη υπάρχοντος Πανεπιστημίου. Σε καμία όμως περίπτωση δεν πρέπει να παραμεληθεί αυτό το αίτημα και πραγματικά κρίνουμε πως η στιγμή είναι κατάλληλη για μια τέτοια κομβική αλλαγή.


Ζητάμε μια πλήρη πανεπιστημιακή σταδιοδρομία των νέων που θα ασχοληθούν μελλοντικά με το επάγγελμα, χωρίς να στερούνται εκπαίδευσης, γνώσεων και ενασχόλησης με το αντικείμενο των τεχνικών.


Είναι σημαντικό ένα τέτοιο τμήμα/σχολή να έχει ευρωπαϊκή διάσταση. Μια τέτοια κατεύθυνση μπορεί κάλλιστα να διευκολύνει τα Υπουργεία Παιδείας και Πολιτισμού στην αναζήτηση ευρωπαϊκών κονδυλίων (που αποτελούν άλλωστε και ελληνικούς πόρους) για την υλοποίηση αυτού του εγχειρήματος, ξεμπλοκάροντας έτσι τυχόν οικονομικές καθυστερήσεις.


Πέραν αυτού όμως, το σημαντικό είναι πως, μέσα από την ύπαρξη ενός τέτοιου πανεπιστημιακού κόλπου, θα δοθεί κύρος στις σπουδές των φοιτητών και κατ? επέκταση στο ελληνικό θέατρο. Οι απόφοιτοι και εν δυνάμει εργαζόμενοι τεχνικοί, θα μπορούν να αναβαθμίσουν τις εκπαιδευτικές και εργασιακές τους δεξιότητες στο επίπεδο των ευρωπαϊκών προτύπων, ώστε μελλοντικά να μπορούν να απορροφηθούν και να ανταπεξέλθουν επαρκώς, χωρίς να υστερούν σε τεχνογνωσία και εκπαίδευση, σε ένα εργασιακό περιβάλλον μιας ξένης χώρας ή να ακολουθήσουν ένα πανεπιστημιακό πρόγραμμα μετασπουδών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.


Με αυτό τον τρόπο, θα αναδυθεί μια καινούργια εργασιακή δυναμική, όπου οι απόφοιτοι δεν θα αναζητούν εργασία αυστηρώς μόνο εντός της χώρας, αλλά στα χιλιάδες θέατρα και οπτικοακουστικές σκηνές της Ευρώπης και του κόσμου, μειώνοντας έτσι σημαντικά και τα ποσοστά ανεργίας των αποφοίτων σε σχέση με άλλες σχολές.


Τέλος, είναι σημαντικό ότι οι σπουδαστές θα έχουν επιλέξει συνειδητά αυτή τη σπουδή και θα έχουν την επιθυμία να εργαστούν στο τεχνικό τομέα των πολιτιστικών χώρων. Έτσι, θα «δένουν» καλύτερα με την τεχνική ομάδα που θα συνεργαστούν στον εκάστοτε χώρο και θα προσφέρουν τα μέγιστα, έχοντας πλέον αποκτήσει τις κατάλληλες γνώσεις και δεξιότητες.


Μία τέτοια ηγετική πρωτοβουλία θα χαράξει ριζικά το εργασιακό τοπίο και θα αποτελέσει πυξίδα για την επαγγελματική κατάρτιση και αναγνώριση των τεχνικών που θα απασχοληθούν στο επάγγελμα.


Είναι ένα διαχρονικό αίτημα, μείζονος σημασίας για το μέλλον αυτού του κλάδου, ο οποίος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της βελτίωσης, της ανάπτυξης και της εξέλιξης του πολιτιστικού γίγνεσθαι της χώρας.
 
Τα Διοικητικά Συμβούλια των Σωματείων